Redacteur Bionieuws
‘Wat wil je later worden als je groot bent?’, vroeg een journalist van de lokale krant ooit aan mij en klasgenoten toen het einde van de basisschool in zicht kwam. Trots antwoordde ik ‘dierentuinarts’, terugblikkend op de fascinatie met dieren die ik mijn hele jeugd al had. Dierenplaatjes bij de supermarkt om de hoek, Steve Backshall’s Dodelijkste 60, elke uitgave van de WNF-Rangerclub – als er maar een beest in voorkwam, verzamelde of verslond ik het wel. Vanwege een hoogst allergische vader kwam er helaas geen harige viervoeter in huis, maar toch trachtte ik zo nu en dan wat naakte fauna het huis in te smokkelen. Zodoende vergezelden mij over de jaren heel wat vissen, een tamagotchi en mijn geliefde axolotl Bliksem (rust zacht). Een rode rattenslang – naam onder voorbehoud: Rudolf – kwam helaas niet door de ouderlijke ballotage heen.
Toen een week later doodleuk in de krant beschreven stond dat Duuk voor ogen had ‘veearts’ te worden, moet er al ergens een vuurtje zijn gaan branden in mij, de jonge dierenfanaat, dat ik dat journalistische werk wel beter voor elkaar zou kunnen boksen dan deze kolderschrijver. Desondanks besloot ik mijn studiejaren door te brengen in de (moleculaire) levenswetenschappen te Wageningen en Leiden, waar ik met veel plezier dook in de scheikunde, natuurkunde en – jawel – biologie van alles wat leeft. Aan het einde van mijn master wist ik nog een flinke U-bocht te nemen richting de wetenschapscommunicatie en -journalistiek, met als kers op de taart een stage op de wetenschapsredactie van de Volkskrant.
Met een goede portie kennis van de wetenschap van de levende cel op zak en een (herwonnen) liefde voor dier, wetenschap én het schrijfvak, bijt ik me nu vast in het redacteurschap bij Bionieuws. Vanuit die rol hoop ik huidige en toekomstige liefhebbers van al wat leeft te mogen bijkletsen wat er gaande is in Biologieland.
Contact opnemen met Duuk Roodbol? Mail naar roodbol@bionieuws.nl
